تاریخچه:
درباره تاریخچه خیمهگاه حضرت اباالفضل (ع) شهر طاقانک بر اساس گفتگوهایی که با ریشسپیدان بالای هشتادسال شهر انجام شده چنین بیان کردهاند:
از زمانی که خاطرات کودکی خود را به یاد میآوریم این برنامهها اجرا شده است و تاریخی حدود یکصدسال را میتوان برای آن تخمین زد. نحوه اجرای این مراسم در ابتدا به شکل امروزی نبوده و به گفته پیرمردها و معتمدین محل یک سیاه چادر از عشایری که در اطراف طاقانک ساکن بودند به امانت گرفته میشد و در روز عاشورا این سیاه چادر به یاد خیمههای امام حسین (ع) در کربلا برافراشته میشد. مقداری خارو خاشاک و هیزم در زیر خیمه ریخته میشد و پس از آنکه هیئتهای زنجیرزن و سینه زن که از مسجدجامع و امامزاده دو معصوم (ع) طاقانک حرکت کردهاند به محل نصب خیمه میرسیدند با شور و حال خاصی به عزاداری میپرداختند. هیزمها و بوتههای زیر خیمه را آتش می ِدند و سیه چادر را از روی آتش برمیداشتند که آسیبی به آن نرسد. پس از پایان مراسم تمام خاکسترهای موجود حاصل از سوختن هیزمها را تا آخرین ذره برای تبرک برمیداشتند.
در سال 1353 توسط افراد خیر چادری خریداری شد و جایگزینی برای سیاه چادر شد. سه سال بعد (سال 1356) فردی بنام امامقلی رفیعی فرزند مرحوم قارداش مقداری پارچه تهیه و آن را بصورت خیمه دوخته و در روز عاشورا در کنار چادر به نیت سوزاندن و گرفتن حاجت خود نصب میکند. بعد از چندسال تعداد خیمهها افزایش میيابد به این صورت که هر کس حاجتی داشت نیت میکرد که اگر حاجتش برآورده شود در سالهای آینده یک خیمه به یاد خیمههای امام حسین در کربلا در این محل برپاکند. به این ترتیب هرساله به تعداد خیمهها افزوده شده و در حال حاضر (سال 1388) تعداد آنها در حدود هفتصد خیمه کوچک و بزرگ است. افرادی که در این خیمهگاه حاجتشان برآورده شده تعدادشان قابل توجه میباشد ولی متاسفانه تاکنون اقدامی برای جمعآوری آنها انجام نشده است، که انشاالله در آینده این کار انجام خواهد شد.

وبسایت «خیمهگاه حضرت اباالفضل (ع) شهر طاقانک» در مرحله آزمایشی طراحی و قابل رویت است و انشاالله در دورههای زمانی تکمیل خواهد شد.
طراحی: شرکت اوبونتو کامپیوتر طاقانک